Pani Jadwiga nie jest postacią bardzo złożoną, dominującą cechą jej charakteru jest prosta dobroć. To ideał kobiety: łagodnej, posłusznej, wiernej, uczciwej. Nie można jej nic zarzucić, może poza zbytnią miłością i uległością wobec syna. To postać, która wzbudza wyłącznie pozytywne uczucia.

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 - 
  Dowiedz się więcej
1  Obraz życia ziemiaństwa w Nawłoci
2  Przedwiośnie - streszczenie "w pigułce"
3  „Przedwiośnie” – interpretacja tytułu



Komentarze
artykuł / utwór: Jadwiga Dąbrowska - charakterystyka postaci


  • Jadwiga Baryka , bo właśnie o niej mowa, mieszka wraz z swoim mężem i synem w Baku. Po wybuchu pierwszej wojny światowej, zostaje sama z małym dzieckiem w obcym kraju. Przelewa całą swoją miłość na jedynka. Jest kobietą bez reszty poświęcającą się dla swojego lekkomyślnego, niedojrzałego syna. Wychowywany bez ojca, Cezary, przysparza jej wiele problemów i kłopotów. Samotna i opuszczona czuję się źle, jednak jest pokorna wobec losu. Haruje, by sprostać zapotrzebowaniu syna na względne dostanie życie. Po wybuchu rewolucji w Baku, martwi się o losy syna. Czuje się bezpiecznie w nocy, kiedy widzi śpiącego syna. Cezary, który jest entuzjastą rewolucji staje się dla niej obcy i złowieszczy. Zafascynowany nowymi zjawiskami nie interesuje się losem matki. Jadwiga z narażeniem życia wyprawia się na wieś aby zdobyć coś do jedzenia. Pracuje jak służąca, pierze, gotuję, sprząta. Posiwiała gwałtownie, zgarbiła się, zaczęła się podpierać sękatym kijem. Matczyna miłość do dziecka nakazuje jej dbać, opiekować się i zdobywać lepsze pożywnie Cezaremu. Jest cichą i uległą towarzyszką syna. Ułatwia mu życie , narażając własne. Pragnie chronić Cezarego przed jego własną młodzieńczą głupotą. Nigdy nie narzeka na swój los. Mimo iż jest jej bardzo ciężko, utrzymuje ją przy życiu myśl o ukochany synu. Widząc zachowanie Cezarego bardzo cierpi. Czuje się odepchnięta przez syna. Poświęca swoje życie dla niego. Dopiero gdy Jadwiga zaczyna niedomagać, syn dostrzega jej zaangażowanie i miłość. Pod koniec swojego życia udaje się jej, nawiązać z synem silną więź. Staje się dla niego osobą bardzo ważną. Panującą harmonię przerywa, zesłanie Barykowej na przymusowe roboty, bita i katowana wkrótce umiera, z okrutną świadomością, że jej ukochany syn pozostaje sam jeden na świecie w obcym i wrogim kraju. Bohaterka swoim postępowaniem realizuje los matki – ofiary własnego macierzyństwa.
    olcia:) ()



Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)


Imię:
E-mail:
Tytuł:
Komentarz:
 





Tagi:
Jadwiga z Dąbrowskich - Jadwiga Baryka - Jadwiga Barykowa -