Antoni Lulek to jeden z tych bohaterów literackich, których od początku do końca się nie lubi. Już sama jego anemiczna, chorobowa fizjonomia czyni go odrażającym. „Lulek był chorowity, słaby, nikły blondyn”, miał chude ciało i niebieskie oczy. Był biedny, ale sumienny, zawsze oddawał wszystkie pożyczki na czas. Studiował prawo, był jednak starszy od Cezarego. W życiu głównego bohatera z pewnym powodzeniem próbował pełnić role mentora i nauczyciela. Był zapalonym komunistą i głosicielem rewolucji, choć nigdy nie brał w niej udziału.

Lulek był nadzwyczajnie oczytany i świetny dialektyk. Gdyby nie anemia i astma, które mu „głos odbierały”, mógłby przegadać dziesięciu najtęższych gadułów. Czasami zresztą „nie gadał”, to znaczy, nie odzywał się zupełnie, ani słowem. Z głową, a raczej z brodą podpartą na chudej i suchej pięści, siedział wówczas i przenikliwymi niebieskimi oczami patrzał na przeciwnika – (w studenckich pokojach schodzą się, piją zimną herbatę, palą cudze papierosy i gadają zawsze „przeciwnicy”). Lulek był to już jegomość starszy. Z niejednego pieca chleb jadał. W czasie wojny światowej terał się po różnych kryminałach rosyjskich i niemieckich. P a k a – zabrała znaczny okres jego życia. W p a c e, a raczej w p a k a c h, mając wiele czasu, Lulek uczył się obcych języków, a posiadłszy angielski (licho), francuski i niemiecki (wcale dobrze), wciąż coś tłumaczył. „Pracował naukowo”, jak mówiło się o tym wśród kolegów. Nikt jednak tych naukowości Lulka na oczy nie widział. Zawsze miało coś być wydane przez pewne ideowe zespoły i kółka, i nie dochodziło do skutku, oczywista rzecz, wskutek braku pieniędzy, które nie nosiły w tej sferze innej nazwy, tylko do znudzenia nazwę f l o t y.


Lulek zdaje się pod wieloma względami pozorantem. Tak naprawdę nie zdaje sobie do końca sprawy z konsekwencji, idei które głosi. Prowadzi rozmowy z Baryką, bo ten jest podatny na manipulację i mętne wywody. Łatwo mu przychodziło kierowanie młokosem, bo dobrze znał się na psychologii i szybko zorientował się w sposobie rozumowania Cezarego. Lulek pojawia się w powieści przede wszystkim jako propagator komunizmu, który mami wielkimi hasłami młodego buntownika. Jego metody perswazji nie są zbyt uczciwe, a on sam momentami wypada śmiesznie, np. jak wtedy, gdy przyjechał po Cezarego burżujską bryczką, by zabrać chłopaka na potajemne spotkanie komunistów.

10 zdań, które pomogą Ci zatrzymać chłopaka przy sobie!                               
trajkotki.pl                                                    
                                                                                                   
strona:   - 1 -  - 2 - 


  Dowiedz się więcej
1  Ewolucja ideowa Cezarego Baryki
2  Przedwiośnie - streszczenie "w pigułce"
3  Seweryn Baryka - charakterystyka postaci



Komentarze
artykuł / utwór: Antoni Lulek - charakterystyka postaci


  • Stronka świetna, tu jednak zabrakło najważniejszego. Lulek to nazwisko znaczące - tak zwie się trująca roślina. Tak samo poglądy Lulka są ,,toksyczne" i ,,trujące".
    Michał (Jozio0506 {at} wp.pl)



Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)


Imię:
E-mail:
Tytuł:
Komentarz:
 





Tagi:
Antoni Lulek - Koncepcja Antoniego Lulka -