Motyw wędrówki w „Przedwiośniu”
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Zobacz również:

Cezary Baryka to postać dynamiczna, przemieniająca się na naszych oczach. Jego ewolucja wewnętrzna i ideowa wpisana została w życiorys wędrowca. Cezary, wychowany na obcej ziemi, w Baku, to człowiek z zachwianym poczuciem tożsamości, ani Polak, ani Rosjanin. Jego wędrówka nie jest podobna wędrówce Odysa, który przemierza morza, by dotrzeć do ukochanego, znanego domu. Cezary podąża za marzeniem wpojonym mu przez ojca i szybko się rozczarowuje. Tak naprawdę nie zna celu swojej długiej podróży.

Wędrówkę Baryki można podzielić na pewno na dwa etapy. Pierwszy z nich to droga przez bezkresną Rosję: najpierw z Baku do Moskwy, potem z Moskwy do Charkowa, a stamtąd w końcu do Polski. Ta część podróży ma coś z pielgrzymki do ziemi obiecanej, cała naznaczona jest cierpieniem i wyrzeczeniem, nawet oczyszczeniem, a na jej końcu czeka nowa cywilizacja „szklanych domów”.

Druga część wędrówki Cezarego rozpoczyna się w momencie uświadomienia sobie, że opowieść ojca to fikcja. Teraz rozpoczyna się podróż nieco błędna i przypadkowa. To ścieżka po trosze edukacyjna, po trosze inicjacyjna. Warszawa, wojenne bezdroża, Nawłoć, Chłodek, znowu Warszawa. Baryka poznaje zupełnie inny świat, innych ludzi, uczy się, popełnia błędy, kocha, a przede wszystkim poszukuje samego siebie, stara się kształtować swoje przekonania oraz poglądy.

Wędrówka Baryki ma charakter otwarty, koniec książki wydaje się dopiero początkiem właściwej podróży. Nie można powiedzieć, że Baryka w ostatniej scenie powieści jest już człowiekiem dojrzałym, w pełni ukształtowanym, podobnie jak jego ojczyzna znajduje się w stanie przedwiośnia, tak naprawdę ma za sobą wiele ciężkich, a jednocześnie cennych doświadczeń, z których dopiero teraz wysnuje odpowiednie wnioski.

Oznacz znajomych, którym może się przydać




  Dowiedz się więcej
1  Symbole w „Przedwiośniu”
2  „Przedwiośnie” - najważniejsze cytaty
3  Wizje rewolucji w Przedwiośniu



Komentarze
artykuł / utwór: Motyw wędrówki w „Przedwiośniu”


  • strona jest dobra. a zachwyty wynikaja z faktu, ze sa tu tylko najwaznieszje rzeczy. wiadomo ze nie mozna napisac wszystkiego bo sie po prostu nie da, kazdy krytyk literatury ma swoje zdanie na kazdy temat. tu chodzi zas o to zeby wyciagnac z tego 'esencje'. wiecej sobie kazdy dopowie, jak tylko przeczyta ksiazke;)
    siersciuch ()

  • droga Justyno, do matury pracowałam TYLKO z opracowaniami z tej strony i wyniki: 92% podstawowa, 87% rozszerzona i filologia polska na Uniwersytecie Jagiellońskim ;) więc drodzy maturzyści - bez obaw :)
    alex ()

  • ha ha ha głupio byłoby mi pisać na maturze (nawet podstawowej) treści zawarte na tej stronce... praktycznie zero kontekstów i jakichkolwiek nawiązań a przecież lektura nie jest oderwana od całej literatury, trzeba potrafić odnalezc powiązania między motywami, toposami które przeplatają się przez ogół literatury, za walory na maturze wpada kilka punktów, a nie wpadają bynajmniej za błędy rzeczowe, których jest tu sporo... generalnie całość bardzo powierzchownie traktuje problematykę i owszem może jest to założenie autorów strony ale nie rozumiem zachwytu czytelników... :?
    justyna ()

  • Heh, motyw wędrówki - kolejny aspekt tej powieści. Mógłbym tu wyliczy bardzo wiele plusów tego dzieła, ale uważam, iż będzie znacznie szybciej jeśli rozpocznę liczyć minusy. Po dłuższym zastanowieniu, nic nie przychodzi mi do głowy ;] Dziękuje bardzo autorowi utworu oraz autorom tego jakże znakomitego opracowania. Pozdrawiam.
    Marek (ponton24h {at} wp.pl)

  • uwazam, ze opracowasnia te sa bardzo doklanie opisane i jezeli ktos czytal ksiazke a dodatkowo przeczyta sobie te streszcenia, cala problematyke to smialo moze isc na mature;) pozdrawiam i dziekuje
    Monia ()






Tagi: